Site Rengi

Annem gibi tutan olmadı asla

Annem gibi tutan olmadı asla

Ellerimi bıraktı. Gitti. Ardına bakmadan gitti. Bir daha görmedim, göremedim annemi. Tutan olmadı ellerimden. Tutan çok oldu aslında. Ama annem gibi tutan hiç olmadı. Annemin sıcaklığını kalbimde hissetsem de bir yanı kırık kalbimin ona karşı. Henüz yedi yaşında, okul çağında birilerini bana tercih etmiş, ardına bakmadan gitmişti ne de olsa. Çocuk yüreğim affediyor; fakat yıllar geçtikçe katılaşıyor, siliyordu ona ait ne varsa anılarda. Annemin sıcaklığı hapsoluyordu katı yüreğimde. Onu mu, kendimi mi cezalandırıyordum bilmiyorum, bilemiyorum. Sanırım çok acı çekiyordum. Büyüdükçe daha bir zoruma gidiyordu yaşadıklarım.

Görsem tanır mıyım, tanısam sarılır mıyım, sarılabilir miyim eski günlerdeki gibi pek emin değilim. Hayat imtihan deyip kandırıyorum her zoruma gidişte. Onunla geçtiğimiz yollardan geçmiyor, gittiğimiz parklara gitmiyordum artık. Yeni bir sayfa açmak ne zormuş meğer. Bazen bir günde sakalım uzar, bir günde beyazlar; benzim atar gibi. Böyle günlerde kasvetlidir mavi gökyüzü, soğuktur bedenim. Mutluluğa ilgiye o kadar muhtaçtım ki kimsenin gülmediğine gülebiliyor oradan mutluluk koklamaya çalışıyordum.

Etiketler:


Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.